Program ochrony świni wisajskiej

Program ochrony świni wisajskiej

Nazwa gatunku: ŚWINIA WISAJSKA Nazwa naukowa: Sus cebifrons Kraj: Filipiny Strona projektu: www.talarak.org   Najprawdopodobniej mniej niż 200 świń wisajskich pozostało w środowisku naturalnym na Filipinach - co czyni je jednymi z najrzadszych z dzikich świń. Jest to gatunek endemiczny, pochodzący z regionu Zachodnich Wysp Wisajskich, niegdyś szeroko rozpowszechniony, obecnie jego zasięg jest ograniczony do

Opis

Nazwa gatunku: ŚWINIA WISAJSKA
Nazwa naukowa: Sus cebifrons

Kraj: Filipiny
Strona projektu: www.talarak.org

 

Najprawdopodobniej mniej niż 200 świń wisajskich pozostało w środowisku naturalnym na Filipinach – co czyni je jednymi z najrzadszych z dzikich świń. Jest to gatunek endemiczny, pochodzący z regionu Zachodnich Wysp Wisajskich, niegdyś szeroko rozpowszechniony, obecnie jego zasięg jest ograniczony do dwóch wysp: Negros i Panay. Spadek liczebności gatunku – praktycznie na skraj wyginięcia – spowodowany jest ekspansją człowieka – wycinką lasów w celu pozyskania drewna i ziemi pod uprawę roli. Wylesianie Filipin nie jest jednak jedynym problemem. Kurczenie się pogłowia świń wisajskich potęgują również polowania, nieprzestrzeganie granic parków narodowych oraz hybrydyzacja ze świnią domową. Krytycznie zagrożone wyginięciem świnie wisajskie utraciły już ponad 95% swojego naturalnego zasięgu występowania.

Świnie wisajskie mają ciemno szara, szara lub czarna szczecinę. Na głowie oraz wzdłuż kręgosłupa jest ona gęsta i długa, dłuższa u samców. Zwierzęta stroszą tą „grzywę” gdy są wystraszone lub podekscytowane. Przez ich buntownicze fryzury w ogrodach zoologicznych często nadaje się im imiona słynnych muzyków (np. Elvis, Sid, Vivienne). W okolicach oczu i ryja znajdują się charakterystyczne białe plamy. Pomimo angielskiej nazwy gatunku (warty pig = świnia brodawkowata), brodawki na pysku u tych świń są bardzo małe i występują tylko u samców.

Podobnie jak inne gatunki żyjące na wyspach nie osiągają dużych rozmiarów (do 90cm długości, 30-70kg), samce są większe od samic.

Niewiele wiadomo o behawiorze tego gatunku w naturze. Świnie wisajskie żerują w gęstych lasach, tworzą stada liczące od trzech do kilkunastu zwierząt. Grupy składają się z dorosłego samca oraz 3-4 dorosłych samic z młodymi. Samice rodzą młode w przygotowanych przez siebie legowiskach wyścielonych roślinnością. Rodzą od jednego do pięciu prosiąt w jednym miocie. Sierść prosiąt jest paskowana, paski zaczynają zanikać po około 6 miesiącach. Samce są terytorialne, aktywnie bronią swojego terytorium przed innymi stadami świń, czy drapieżnikami. Potrafią bardzo dobrze pływać. Są wszystkożerne, żywią się głównie owocami, liśćmi i bezkręgowcami. W związku z działalnością człowieka i utratą naturalnych siedlisk, szukają pożywienia również na terenach, gdzie uprawia się palmy, awokado, czy taro.

Nie od dziś wiadomo, że świnie to niezwykle inteligentne zwierzęta, ale czy wiedzieliście, że umieją się posługiwać narzędziami? W ogrodzie zoologicznym w Paryżu zaobserwowano jak świnia Priscilla i jej dwie córki używają kawałka kory jako łopatki do przygotowania gniazda. Znacznie gorzej radził sobie z tym samiec Billie ;). Szczegóły możecie znaleźć tutaj: https://tinyurl.com/yy2k8kpp

Scroll Up
Koszyk Przedmiot został usunięty. Cofnij
  • No products in the cart.